Kvifor valde du dette yrket? 

– Eg har alltid vore interessert i idrett og spilt fotball sjølv, så før eg begynte på fysioterapistudiet, var planen å jobbe med noko idrettsrelatert. Eg likte også tanken på å jobbe som sjølvstendig næringsdrivande, med fridomen dette fører med seg. Før eg bestemte meg, hospiterte eg på eit par klinikkar og likte den varierte kvardagen i privat praksis. 

Allereie tidleg på fysioterapi-studiet begynte eg å fatte interesse for vidareutdanninga i manuellterapi. Som manuellterapeut er du spesialisert innan muskel- og skjelettlidingar, og med dette følger eit stort ansvar, fordi du også blir primærkontakt. Det betyr at pasientar kan komme direkte til deg utan å gå til fastlegen først. Med rolla som primærkontakt har du også moglegheita til å sjukemelde og vise til til spesialistar og radiologisk undersøkingar, som MR og røntgen. 

Image
Lisens
1

Korleis er ein vanleg arbeidsdag for deg?

– Ein vanleg arbeidsdag for meg er nokså variert. Eg har alle typar pasientar, men det er nok ei overvekt av plager i rygg, nakke og kne, hovudpine og svimmelheit. Første gong ein ny pasient kjem til meg, gjer eg ei nøye undersøking for å stille ein diagnose. Nokre gonger er det andre enn ein manuellterapeut som bør behandle eller undersøke pasienten vidare, og då må eg vise til til rett person. Andre gonger trengst det supplerande undersøkingar, og då kan eg vise til pasienten til for eksempel laboratorieundersøkingar eller MR. Det er då mi oppgåve å informere pasienten om resultata og gi behandling ut frå dette. Det er viktig heile tida å ha ein god kommunikasjon med pasienten sin fastlege, så dagleg sender eg epikriser og informerer.

Når siste pasient har gått for dagen, går det ofte litt tid til papirarbeid, som skriving av rapportar og vurderingar, eller meir journalskriving. Men heldigvis går mesteparten av dagen til direkte pasientkontakt. Mange pasientar er enten sjukemelde eller i fare for å bli det, og då er det min jobb å få dei til å fungere i arbeidslivet igjen. Det er også viktig å finne ut korleis pasienten kan unngå at desse plagene kjem tilbake seinare. Andre har plager som gjer at dei ikkje kan trene optimalt, eller dei har gjennomført ein operasjon som krev opptrening. Nokre har også sjukdommar eller kroniske lidingar som krev periodevis oppfølging. Ein del av kvardagen går også med til akutte pasientar, med for eksempel akutte skadar eller kink i nakke og rygg.

For eit år sidan skaffa eg meg eit ultralydapparat, og dette er eit viktig verktøy som eg bruker meir og meir. Her kan eg sjå gjennom huda og rett inn på musklar og sener, for å avdekke skadar og overbelastningsplager. Dette gjer at eg kan stille ein rask og sikker diagnose, og pasienten kjem tidleg i gong med riktig behandling. 

Vanlegvis kombinerer eg behandling på benk med øvingar i sal og gjennomgang av kva for øvingar dei skal gjere heime. Som regel har eg mellom 10 og 18 pasientar dagleg, og cirka to nye kvar dag. Eg bruker rundt 20–30 minutt per pasient, og set av ein time til dei nye. Eg bestemmer sjølv arbeidstida, og jobbar nokre dagar 7 til 17, andre gonger startar eller sluttar eg tidlegare. Sidan eg nå har barn i barnehage som enten må hentast eller leverast, blir det nok litt færre lange dagar enn tidlegare. 

Kva krevst for å kunne jobbe med dette yrket?

– Alle manuellterapeutar er fysioterapeut i botn. Bachelor i fysioterapi er eit treårig studium, pluss eit år i turnusteneste. Denne grunnutdanninga kan du ta i dei største byane i Noreg, og mange vel også å ta ho i utlandet, som Danmark, England eller Nederland. Deretter må du ha minimum to års arbeidserfaring, før du kan søke på eit toårig mastergradsstudie i manuellterapi. I Noreg er det berre Universitetet i Bergen som tilbyr denne vidareutdanninga. Her er det berre 22 studieplassar, med opptak kvart andre år. Sidan det er få plassar i Noreg, vel mange å ta utdanninga i utlandet, dei fleste i Australia eller England. Etter fullført utdanning i utlandet må alle gjennom ein praktisk eksamen i Noreg for å få endeleg godkjenning som manuellterapeut. 

Eg tok mi bachelorgrad i fysioterapi ved Høgskolen i Oslo, nå OsloMET, og vidareutdanning i manuellterapi ved University of Melbourne i Australia. Her er utdanningsforløpet annleis enn i Noreg. Det første året har mest fokus på det teoretiske, med noko praksis. Heile det andre året er klinikkpraksis i Noreg med ein rettleiar, og med ein avsluttande eksamen for å bli godkjend som manuellterapeut i Noreg. Dette praksisåret tok eg ved Norsk Idrettsmedisinsk Institutt (NIMI) på Ullevål stadion.

Kva slags type folk vil du anbefale denne jobben for?

– Som manuellterapeut må du like å jobbe med menneske. Det krev at du er god til å kommunisere og samarbeide med andre. Du må like ansvaret som følger med jobben og vere interessert i å oppdatere deg fagleg. Dersom du jobbar i privat praksis, må du også ha evna til å vere sjølvstendig, for ingen andre ordnar ting for deg. 

Kva liker du best med yrket ditt?    

– At det er ein variert kvardag med mykje ansvar. Det skjer mykje god forsking, og faget utviklar seg raskt, så du må følge med fagleg for å vere oppdatert. Det som står i ei 10 år gammal fagbok, treng ikkje lenger å vere riktig, og denne stadige utviklinga av faget synest eg er spennande.

Kva liker du minst med yrket ditt?    

– Det eg liker minst, er nok at det går nokså mykje tid til administrasjon og dokumentasjon.

Image
Lisens
1

Kva for andre moglegheiter finst innanfor yrket?   

– Dei aller fleste manuellterapeutar jobbar i privat praksis, slik som meg. Men det finst også andre alternativ. Alle manuellterapeutar kan søke på alle fysioterapistillingar som blir utlyst, fordi vi er fysioterapeut i botn. Nokre manuellterapeutar jobbar også på poliklinikkar på sjukehus, saman med ortopedar, og gjer vurderingar av pasientar som blir tilvist dit. Andre er tilsette i idretten, for eksempel i fotball- og handballklubbar, eller ulike landslag. 

Kva kan ein forvente i lønn i dette yrket?

– Det er vanskeleg å seie noko konkret om lønna, for det er mange faktorar som avgjer dette. Kor mykje du betaler i husleige for klinikken sine lokale, varierer stort, og andre utgifter og investeringar speler også inn. I privat praksis kan du skilje mellom manuellterapeutar med og utan driftstilskot. Hos dei som ikkje har driftsavtalen må pasienten betale alt. Eg har driftsavtale med kommunen eg jobbar i, og då betaler pasienten berre eigendel, medan det offentlege betaler resten. I tillegg får eg eit tilskot kvar månad frå kommunen, fordi eg har driftsavtale. Eg har 100 prosent avtale, og då er eg pålagt å jobbe 36 timar i veka. Men eg kan jobbe så mykje eg vil utover dette, og dette gjer det vanskeleg å seie ein konkret sum. Eg vil tippe ein manuellterapeut med full driftsavtale tener mellom 900 000 og 1,4 millionar kroner i året. 

Korleis reknar du sjansane for å få jobb innan dette yrket? 

– Det kan vere utfordrande å få jobb som nyutdanna fysioterapeut, spesielt om du ønsker å jobbe i privat praksis med driftstilskot. Men det ordnar seg for dei fleste, sjølv om du i starten kanskje må ta noko anna enn akkurat draumejobben for å få erfaring. Dersom du tar vidareutdanning innan manuellterapi, blir fleire jobbdører opna, og du stiller sterkare når du søker jobbar.

Mange pasientar er enten sjukemelde eller i fare for å bli det, og då er det min jobb å få dei til å fungere i arbeidslivet igjen.
Det som står i ei 10 år gammal fagbok, treng ikkje lenger å vere riktig, og denne stadige utviklinga av faget synest eg er spennande.